Σαν νύχτα αγρύπνιας πένθιμη

 

Σαν νύχτα αγρύπνιας πένθιμη κι ατελείωτη
γεμάτη από μυστήριο και σιωπή η ζωή μου
Αμίλητοι και σκεπτικοί στην τρομερή ησυχία
αυτό που δεν έρχεται , να έρθει προσμένουμε ψυχή μου?
Περνάν βαριές από κανό και προσδοκία οι ώρες
στ΄άυτιά μου καμιά ηχώ δεν φτάνει
και μόνο , σα σε κάμαρα νεκρού ένα ρολόι
χτυπάει η καρδιά μου ηχηρά στην παγερή γαλήνη
Στους διαδρόμους της ζωής κανένα πλέον βήμα
δεν αντηχεί και μοιάζουμε σα ζωντανοί σε μνήμα
που γύρω τους η ανθρώπινη ζωή αποτραβιέται ...
Χαρές , αγάπες , χίμαιρες , πόσο μακριά είστε τώρα !
Στη νύχτα την απέραντη το πόσο είμαι μόνος!
Όλα μας παράτησαν , ψυχή μου , ακόμα και ο πόνος