Μέσα στο βαθύ μου μυαλό κάτι μου λείπει, κάτι μου λείπει Μου φαίνεται πως είναι μια απουσία που κανείς δεν μπορεί να γεμίσει
Περνάω σαν σκιά ανάμεσα στους ανθρώπους αδιάφορος για ό,τι συμβαίνει γύρω μου Όλα είναι άσημα, άχρηστα, άκαρπα Μια ανούσια ζωή που περνά απαρατήρητη
Δεν αισθάνομαι πλέον τίποτα όλα μου φαίνονται άδεια, χωρίς σημασία Αδιαφορία, μια ανεπαίσθητη ασθένεια που μου κλέβει τη χαρά και την ενέργεια
Τον αέρα που αναπνέω δεν τον αισθάνομαι τη ζωή που κυλάει δεν την ακολουθώ Αυτή η αδιαφορία με τυλίγει με κάνει αόρατο στους άλλους
Όλα είναι μαύρα και άχρωμα όλα είναι ανούσια και βαρετά Αλλά παραμένω αδιάφορος καθώς η ζωή συνεχίζει να περνάει ανεπηρέαστη
Ίσως αύριο ξυπνήσω με αλλαγμένη διάθεση ίσως η αδιαφορία αυτή να φύγει ποτέ Αλλά μέχρι τότε θα συνεχίσω να είμαι μια σκιά ανάμεσα στους ανθρώπους, αδιάφορος και ανύπαρκτος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου