Η ζωή είναι σαν ένα μεγάλο λεωφορείο! Εμείς είμαστε οι οδηγοί. Κατα την διάρκεια της διαδρομής περνάμε από όμορφα και άσχημα μέρη. Σε κάθε στάση κάποιοι ανεβαίνουν, κάποιοι κατεβαίνουν και μερικές φορές σε κάποιες στάσεις δεν αλλάζει τίποτα. Όσοι μπαίνουν, μπορεί να κάτσουν για πολύ ή για λίγο. Να είμαστε το σωστό ή το λάθος λεωφορείο για αυτούς. Επίσης, όσοι κατεβαίνουν μπορεί στην πορεία να τους ξαναδούμε ή απλά να έκαναν ένα πέρασμα από το λεωφορείο μας και τέλος. Δεν ορίζουμε τις πράξεις τους!
Ούτε μπορούμε να ξέρουμε πότε θα αναιβοκατεβαίνουν και ποιοι! Εμείς απλά κάνουμε την διαδρομή μας! Άλλοτε πετάμε και κάποιους έξω για απρεπή συμπεριφορά! λΗ μαζεύουμε μερικούς από λύπηση και ας μην είναι στον δρόμο μας. Όταν ο καιρός είναι κακός ή οι συνθήκες δύσκολες πολλοί ψάχνουν καταφύγιο σε μας. Μόλις όμως τα πράγματα καλυτερεύσουν φεύγουν.
Ο οδηγός είναι το μυαλό και η καρδιά μας. Η διαδρομή, είναι οι εμπειρίες μας, το αποτέλεσμα των επιλογών μας. Οι επιβάτες είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουμε. Για λίγο ή πολύ. Όσοι αξίζουν και όσοι είναι σκάρτοι. Αυτοί που μένουν κοντά μας, αυτοί που φεύγουν, αυτοί που διώχνουμε και αυτοί που τους βάζουμε μέσα στην ζωή μας χωρίς ουσιαστικό λόγο. Δεν ελέγχουμε λοιπόν, τις δραστηριότητες ούτε τις συνθήκες της σχέσης και της επαφής που θα αναπτυχθεί.
Εμείς, σαν οδηγοί επιλέγουμε μόνο την διαδρομή. Κάνουμε επιλογές σύμφωνες με τον χαρακτήρα, τα όνειρά μας και την ιδιοσυγκρασία μας. Φτιάχνουμε έτσι την ζωή μας, που σε κάθε στάση κάποιοι έρχονται, κάποιοι φεύγουν και άλλοτε δεν συμβαίνει τίποτα. Ηρεμία τάξη και ασφάλεια.
Με ιεραρχική σειρά και αντοχή οι σταθεροί επιβάτες είναι η οικογένεια, οι φίλοι και μέτα οι σύντροφοι και οι γνωστοί.
Από τους φίλους λοιπόν απαιτούμε μερικά πράγματα. Κατ αρχάς να τους έχουμε εμπιστοσύνη, να μας αγαπούν και να μας στηρίζουν. Όσοι είναι ανήθικοι, με έλλειψη ευγένειας, μας ζηλεύουν, θέλουν το κακό μας, μας κουτσομπολεύουν και γενικότερα βγάζουν πάνω μας όλα τα κόμπλεξ τους δεν αξίζει να είναι επιβάτες. Άνθρωποι που απλά βολεύονται και κοιτούν το συμφέρον τους και λόγω των υπαρξιακών τους προσπαθούν να σου καταστρέψουν την ζωή, κακό στους ίδιους κάνουν! Εκείνοι θα είναι μόνοι τους! Όχι εμείς!
Όταν λοιπόν, πετάς τέτοιους ανάξιους όχι μόνο συνοδοιπόρους αλλά και αντιπάλους από την ζωή σου, μόνο καλοτυχία μπορείς να έχεις και κυρίως να αναπνέεις ελεύθερα! Αντίο, λοιπόν σε ακόμα μερικούς... Μακριά από τις λυκοφιλίες το λεωφορείο μου!
Αντίθετα, (μακριά από τον φιλικό τομέα!) σε αυτό το λεωφορείο υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που κάνουν τα πάντα για να ανέβουν! Καιρό τώρα τρέχουν πίσω του για μία θέση! Για μία στάση! Ήταν μία ακόμα τυχαία γνωριμία...Και από ένα τρένο που γνωριστήκαμε κάποιος κυνηγάει το λεωφορείο μου! Νομίζω του αξίζει μία θέση μετά από όσα έχει κάνει μέσα στον τελευταίο μήνα περίπου... Είναι ξεχωριστός και κάνει όσα δεν έκανε ποτέ κανένας! Στην επόμενη στάση θα ναι εδώ!Το κερδίζει μέρα με την μέρα σαν καλό και μεθοδικός πολεμιστής. . .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου