Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΤΗΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ.
Κι εκεί που λες "τί άλλο πιά;"
...έρχεται αναπάντεχα έν' αηδόνι και τραγουδά μέσα στη νύχτα, στη μέση της απάνθρωπης πόλης των θορύβων. Η ανθρωπιά δεν είναι ιδιότητα, λέει, αλλά προορισμός.
Η αηδονιά όμως είναι σίγουρα ιδιότητα, είναι ατόφια κεκτημένη ομορφιά.
Η Γουικιπαίδεια λέει ότι τ' αηδόνια τραγουδούν πιό δυνατά στα αστικά περιβάλλοντα για να μπορέσουν ν' ακουστούν μέσα στο θόρυβο της πόλης. Τραγουδούν από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο, μόνο τ' αρσενικά.
Εγώ το βρίσκω ήδη απίστευτο να υπάρχουν ακόμα αυτά τα μικρά μοναχικά πουλιά στα αστικά περιβάλλοντα, κι ακόμα περισσότερο απίστευτο βρίσκω το να τ' ακούω να τραγουδάει αυτήν την στιγμή έξω από το μπαλκόνι μου... Απόψε άκουσα ξανά το αηδόνι, πρώτη φορά για φέτος, μέσα στο κέντρο του κέντρου της απάνθρωπης πόλης...
...τ' αηδόνια δε σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτιες...
Από πού ήρθες, αηδόνι, σε ποιό μέρος της Αφρικής ξεχειμώνιασες, πόσα και πόσα χιλιόμετρα πέταξες με τα μικρά σου φτεράκια, πώς τα κατάφερες αηδόνι να επιζήσεις άλλον ένα χρόνο; Τί γυρεύεις, αηδόνι, στο κέντρο της πόλης των κρότων;
...αηδόνι αηδόνι αηδόνι...
...υπάρχουν λοιπόν ακόμα αηδόνια εδώ, μέσα στην καρδιά της πόλης, αηδόνια που τραγουδούν δυνατά, προσπαθώντας να ακουστούν μέσα στα μαρσαρίσματα και στην οχλοβοή των ξενύχτηδων! Άνθρωποι, υπάρχουν; Τί είναι Άνθρωπος, αηδόνι;
...τί 'ναι Θεός; Τί μη-Θεός; Και τί τ' ανάμεσό τους;
Καλωσήρθες, αηδόνι... Η ανθρωπιά δεν είναι ιδιότητα, είναι προορισμός. Το είχα ξεχάσει.
Ας ξεκινήσουμε.
Μπορεί και να την φτάσουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου