Φόβος. Ο φόβος του να ζεις με την απειλή. Η απειλή που κάνει την καθημερινότητα αβάσταχτη. Η βία που σηκώνεται σαν κύμα. Η οργή που βρήκε τρόπο και εκφράστηκε. Μέσα από τη βία. Τη βία στον άνθρωπό. Το χρώμα της σάρκας του, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Εχθρός. Η απειλή του θανάτου που σε βρίσκει προσπαθώντας να ξεφύγεις από έναν άλλο θάνατο. Στη δική σου πατρίδα. Αυτή που σε έδιωξε. Σε έστειλε αλλού να γίνεις ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας κομματιασμένης κοινωνίας.
Η παιδεία που ποτέ δεν παίδεψε σωστά. Που έθρεψε μύθους που ανέδειξε στρεβλές υπεροχές. Που όταν ήλθε η εξαθλίωση, δεν έδωσε διέξοδο...φυγή. Που η έλλειψή της έφερε το μίσος να καλύψει τα κενά. Το μίσος που χρόνια διαμορφωνόταν και τώρα ξέσπασε.
Μίσος, οργή και φόβος. Ανεξέλεγκτα πια. Με το χρήμα να ανακατεύει απωθημένα. Η έλλειψή του να σπρώχνει, να σχηματίζει τις αγέλες που επιτίθενται κατά του άλλου. Του διαφορετικού. Αγέλες από ζώα άγρια. Ένστικτα που ζητάνε δικαίωση. Δικαίωση που τη βρίσκουν στο μίσος. Τυφλό μίσος. Μίσος που το έθρεψαν οι άλλοι. Πάντα οι άλλοι. Για ευθύνες που ποτέ δεν αποδόθηκαν σωστά. Τόσο μίσος που εκφράζεται ανερυθρίαστα. Ιδεολογίες απάνθρωπες που το αγκάλιασαν έγιναν ξανά σημερινές. Χωρίς ντροπή. Χωρίς επίγνωση. Χωρίς συνείδηση. Με σύμβολο το μίσος. Δεκαετίες πίσω. Επιστροφή σε θεωρίες που πίστευες πως θάφτηκαν. Το πίστευες. Το ήθελες. Τι λάθος έκανες και το μίσος είναι εδώ ξανά; Γεμίζει τον αέρα. Ξεσπάει βίαια. Αφαιρεί ζωές. Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου. Το αίμα που βρήκε δίοδο και ρέει ανάμεσα στα θραύσματα μιας κοινωνίας. Το όνειρο που δεν υπήρξε. Ο εφιάλτης που επέστρεψε. Το Μίσος. Ξανά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου